Real Steel (2011) Banners

The Big Year (2011) Poster

Knuckle (2011) Poster

Vamps (2011) Poster

Monster Brawl (2011) Poster

Retreat (2011) Poster

Young Adult (2011) Poster

68η Μόστρα: Τα «Ανεμοδαρμένα ύψη» εξακολουθούν να συναρπάζουν

Είναι μάλλον παράξενο να ακούς από μια σκηνοθέτιδα που παρουσιάζει μια κινηματογραφική εκδοχή του κλασικού βιβλίου «Ανεμοδαρμένα υψη» της Εμιλι Μπροντέ ότι δεν της αρέσει η ιδέα της ...διασκευής μυθιστορημάτων για τον κινηματογράφο. Ομως η Αντρέα Αρνολντ το εννοεί. «Ενα βιβλίο είναι μια εντελώς διαφορετική γλώσσα από αυτήν της ταινίας, ενώ αυτό που λένε τα βιβλία είναι από μόνο του αρκετό_ δεν χρειάζεται συμπλήρωμα.»

Παρ’ όλ’ αυτά η Αρνολντ όχι μόνον πήγε κόντρα στην ίδια της την φιλοσοφία αλλά ανέλαβε να σκηνοθετήσει για τον κινηματογράφο ένα κλασικό αριστούγημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. «Νομίζω ότι τελικά δεν μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό» είπε η σκηνοθέτιδα μιλώντας το μεσημέρι της Τρίτης στους δημοσιογράφους.

Το επίσης παράξενο είναι ότι η Αντρέα Αρνολντ ανακάλυψε τα «Ανεμοδαρμένα ύψη» πρώτα στον κινηματογράφο. Οταν ως έφηβη η Αρνολντ παρακολούθησε για πρώτη φορά την ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ με την Μερλ Ομπερον και τον Λόρενς Ολίβιε στους ρόλους της πλούσιας Κάθι που ερωτεύεται τον φτωχό τσιγγάνο Χίθκλιφ, κυριολεκτικά συγκλονίστηκε. Ανέτρεξε αμέσως στο βιβλίο και αυτό αντιλήφθιηκε διαβάζοντάς το ήταν κάτι παραπάνω από το love story που είχε στο μυαλό της παρακολουθώντας την ταινία.

«Είναι γκόθικ, είναι σοσιαλιστικό, είναι φεμινιστικό, είναι φροϋδικό, είναι βίαιο, είναι διεστραμμένο_ είναι τα πάντα!» είπε η Αρνολντ που έχει εξελιχθεί σε μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές φωνές του ευρωπαίκού κινηματογράφου με ταινίες όπως το «Red Road» και το «Fish Tank».

Με δεδομένο ότι το μυθιστόρημα της Μπροντέ που εκδόθηκε το 1847 και ανήκει στα πιο πολυδιαβασμένα της παγκόσμιας λογοτεχνίας έχει κινηματογραφηθεί αρκετές φορές (έχουν ασχοληθεί με αυτό εκτός του Γουάιλερ σκηνοθέτες όπως ο Λουίς Μπουνιουέλ και ο Ζακ Ριβέτ), η Αρνολντ αποφάσισε να δουλέψει την δική της εκδοχή όσο πιο πρωτότυπα μπορούσε. Ο Χίθκλιφ είναι μαύρος και για πρώτη φορά βλέπουμε στην οθόνη την ιστορία του ζευγαριού από την στιγμή που άρχισε, δηλαδή όταν και οι δυο ήρωες ήταν παιδιά και ο Χίθκλιφ υιοθετήθηκε από τον πατέρα της Κάθι (τους ήρωες υποδύονται οι Σόλομον Γκλέιβ και Σάνον Μπέερ σε μική ηλικία και οι Τζέιμς Χόουσον ,Κάγια Σκοντελάριο σε μεγάλη).

Η σκηνοθέτις έδωσε επίσης ρόλο στην φύση η οποία δεν είναι μόνον όμορφη αλλά εγωίστρια και καταστροφική. «Η φύση παίζει σημαίνοντα ρόλο στην ανάπτυξη του ερωτικού δράματος γιατί ο Χίθκλιφ είναι μια δύναμη της φύσης, ένα κρυμμένο ζώο που παραμονεύει για την στιγμή που θα επιτεθεί. Ανεξαρτήτως από τι νομίζουμε ότι είμαστε, αυτό το ζώο υπάρχει πάντοτε μέσα μας» και γι’ αυτό ο Χίθκλιφ είναι ένας τόσο σημαντικός ήρωας της παγκόσμιας λογοτεχνία.

tovima

Η... γυμνή γενναιοδωρία της Μόνικα Μπελούτσι

Τρέμε Τζορτζ Κλούνι! Εφτασε η Μόνικα Μπελούτσι στη Βενετία και στο φεστιβάλ της. Και παίζει και σε δικό της γήπεδο...

Κάπως έτσι η χυμώδης Μόνικα - παρέα με τον σύζυγό της Βενσάν Κασέλ και ντυμένη άλλοτε με αποκαλυπτικές τουαλέτες, άλλοτε με κομψά σύνολα με παντελόνι και ψηλά τακούνια - πήρε το παιχνίδι από τον Τζορτζ. Κυρίως στα φλας των παπαράτσι, αλλά και στα αυτόγραφα, στα οποία βεβαίως τη συναγωνίστηκε στη Μόστρα και ο ακριβοθώρητος «βαρύς» σταρ Αλ Πατσίνο.

Ομως η Μόνικα δεν άφησε περιθώριο ούτε σ' εκείνον. Γιατί τους πήρε το παιχνίδι και στα λόγια. Παίζοντας επίσης στο δικό της γήπεδο: το γυμνό.

«Εμφανίστηκα γυμνή στην τελευταία μου ταινία και αυτό ήταν απλώς μια πράξη γενναιοδωρίας», δήλωσε στην κεντρική συνέντευξη Τύπου στο Φεστιβάλ Βενετίας και τα δελτία των ειδησεογραφικών πρακτορείων, αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πήραν φωτιά.

Τι εννοεί η Μόνικα; Πως το γυμνό είναι πράξη γενναιοδωρίας; Πόσο γενναιόδωρη μπορεί να γίνει - ακόμη; Και άλλα τέτοια. Εκείνη απλώς πήγε, λέει, για την πρεμιέρα της ταινίας του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ «A dangerous mind» (Ενα επικίνδυνο μυαλό), στην οποία πρωταγωνιστεί μαζί με τον Βενσάν Κασέλ. Ομως εκεί προβλήθηκε και η άλλη της ταινία, «That summer» του Φιλίπ Γκαρέλ, που προβλήθηκε στο πλαίσιο του διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ στη Μόστρα. Ενα δράμα που έγινε δεκτό στην αίθουσα με γιουχαΐσματα και σφυρίγματα, σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα «La Repubblica».

Η Μόνικα, λίγο αργότερα, στη συνέντευξη Τύπου, είχε μόνον να πει τα περί γενναιοδωρίας και πως δέχτηκε να κάνει το γυμνό στην ταινία του Γκαρέλ - τον οποίο εμπιστεύεται όπως και κάθε σκηνοθέτη που αφήνεται επάνω του - επειδή βρέθηκε σε μια «πολύ εύθραυστη στιγμή της ως γυναίκα». Ενάμιση μόνον μήνα αφότου γέννησε το παιδί της.

«Ενιωθα προστατευμένη από τον Γκαρέλ και το έκανα», είπε στον Τύπο. «Ο ίδιος ο ρόλος ήταν αυταπάρνηση, ένα είδος γενναιοδωρίας. Αφέθηκα για το κοινό καλό».

Πώς κρίνετε τον χαρακτήρα σας στην ταινία;

Είναι μια γυναίκα που θέλει διαρκώς να την αγαπούν, σαν μωρό.

Είναι μια ιστορία τραγική, ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα...

Στην ταινία δεν υπάρχει ούτε μία ερωτική σκηνή. Ο σκηνοθέτης αποφάσισε να μεταφέρει τα συναισθήματα δίχως τις κλασικές σκηνές πάθους ή παθών. Σε όλο το φιλμ βλέπουμε τη δυσκολία ανταπόκρισης του ενός στην έκκληση του άλλου, αλλά και τις κοινωνικές διαφορές τους που μπαίνουν ανάμεσά τους.

Η ταινία μιλάει πολύ και για τη θρησκευτικότητα. Εσείς;

Είμαι αγνωστικίστρια και δεν μπορώ να μιλήσω για τον Θεό, διότι δεν τον ξέρω. Μπορώ όμως να μιλήσω για την προσευχή. Σ' αυτό, στη δύναμη της προσευχής πιστεύω.

Μπορείτε να μιλήσετε και για πολιτική, για επανάσταση;

Δεν μπορώ να κάνω απευθείας πολιτική, ούτε και πολιτικό αγώνα, καθώς είμαι μόνον μια ηθοποιός. Ο δικός μου αγώνας είναι να επιλέγω τον τύπο του φιλμ όπου θα ήθελα να παίξω. Σαν κι αυτό.

tanea

Με 28 εκδηλώσεις απαντά στην κρίση το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Με 28 βασικές εκδηλώσεις -ανάμεσα στις οποίες και μια όπερα σε συμπαραγωγή με την ΚΟΘ, και παρουσίαση πρωτοποριακών συγκροτημάτων και νέων Ελλήνων και ξένων μουσικών καθώς και μετακλήσεις σημαντικών ξένων συγκροτημάτων- «απαντά» στην οικονομική κρίση και τις αναγκαστικές περικοπές που πλήττει και την πολιτιστική ζωή, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Με βασικούς στόχους τη συνέχιση της δραστηριότητας, την οικονομική επιβίωση αλλά και τη διαδραστική επικοινωνία με το κοινό και την πόλη, ο πιανίστας Γιώργος-Εμμανουήλ Λαζαρίδης που ανέλαβε εδώ κι ένα χρόνο το ρόλο του συντονιστή καλλιτεχνικού προγραμματισμού του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης δίνει για δεύτερη καλλιτεχνική περίοδο το δικό του «σόλο» κοντσέρτο -όχι μόνο για πιάνο- αλλά για το σύνολο των μουσικών οργάνων, παρουσιάζοντας το πλέον δύσκολο και πολυδιάστατο εγχείρημα στην καριέρα του.

Ο νέος καλλιτεχνικός προγραμματισμός που επιμελήθηκε και παρουσίασε την Τρίτη για την περίοδο Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου 2011 πραγματοποιήθηκε -όπως ο ίδιος ο κ. Λαζαρίδης τόνισε - χάρη στη σειρά συνεργασιών (με τα «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης, το πρόγραμμα «Σταυροδρόμι πολιτισμών» του ΥΠΠΟΤ, έκτακτες επιχορηγήσεις από τον ΟΠΑΠ κ.ά.) και με το πoσό των 105.000 ευρώ (τα προηγούμενα χρόνια ο προϋπολογισμός ξεπερνούσε συχνά το 1,5 εκατ. ευρώ)

Το πρόγραμμα του Μεγάρου ξεκινά την ερχόμενη Δευτέρα (12/9) με την εναρκτήρια εκδήλωση (των «Δημητρίων» σε συνεργασία με τον ΟΜΜΘ) που αφορά στην υπαίθρια συναυλία σειράς μουσικών σχημάτων του έργου «Music circus» στον αύλειο χώρο του κτιρίου του Μεγάρου.

Ακολουθούν στις 14/9 συναυλία της Ελληνοτουρκικής ορχήστρας νέων, στις 26/9 η συναυλία της «VEGETABLE ORCHESTRA» (Ορχήστρα Λαχανικών) της Βιέννης (με μουσικά όργανα λαχανικά !!!) (26 και 27/9), το Tel Aviv Soloists Ensemble (1/10), έργα Αράβων και Ισραηλινών συνθετών (7/10), μουσικοθεατρικό δρώμενο για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη με τον Στέφανο Κορκολή στο πιάνο και την ηθοποιό Εφη Σταμούλη (8/10), συναυλία δεξιοτεχνών παραδοσιακών κρουστών οργάνων (9/10), το νέο ελληνικό κουαρτέτο (12/10), οι «Συνομιλίες με το φως» του Γιώργου Γραμματικάκη (16/10), η μεγάλη συναυλία της Ντούλτσε Πόντες (21/10) και η εορταστική εκδήλωση για τα 20 χρόνια του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης (29/10).

Εμπνευσμένη από την ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης είναι η όπερα σε τρεις πράξεις του Καμίλ Σεν Σανς «Σαμψών και Δαλιδά» που θα παρουσιαστεί στις 4, 6, 9, 11 και 13 Νοεμβρίου, στις 20.30 (Μ1 - Αίθουσα Φίλων Μουσικής) με χορηγό την Alpha Bank.

Η όπερα είναι μια συμπαραγωγή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και θα παρουσιαστεί με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Ακολουθεί σειρά εκπαιδευτικών και άλλων φιλοξενούμενων εκδηλώσεων και το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου ο Γιώργος-Εμμανουήλ Λαζαρίδης παρουσιάζει την πιανίστρια Arta Arnicane, την Δανάη Παπαματθαίου-Μάτσεκ στο βιολί (10/12) υπό τη μουσική διεύθυνση του Νίκου Τσούχου, τη μεγάλη συναυλία με την Μαρία Φαραντούρη και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη που τραγουδούν Νίκο Γκάτσο (14/12), το γύρο του κόσμου μέσα από Χριστουγεννιάτικα εθιμικά τραγούδια και κάλαντα από την παιδική χορωδία του «συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης» (19/12) και τέλος τις μεγάλες συναυλίες - ευχές με τον τίτλο «Συναυλία για την Ειρήνη» (22 και 23 Δεκεμβρίου).

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Αισιόδοξη απάντηση στην κρίση» επιθυμούν να δώσουν οι Νύχτες Πρεμιέρας Conn-X

Με 175 ταινίες, μία επιπλέον αίθουσα προβολής, πλήθος αφιερωμάτων, ντοκιμαντέρ και ελληνικών ταινιών, το ετήσιο ραντεβού των σινεφίλ, «Νύχτες Πρεμιέρας Conn-X», ξεκινά σε λίγες ημέρες, πιο φιλόδοξο από ποτέ.

• Αναλυτικά το πρόγραμμα

Συνολικά, 120 μεγάλου μήκους και 55 μικρού μήκους ταινίες αποτελούν το πρόγραμμα του κινηματογραφικού Φεστιβάλ, το οποίο διαρκεί από τις 14 έως τις 25 Σεπτεμβρίου.

«Εμείς προσπαθούμε να βλέπουμε τη θετική πλευρά της κρίσης» δήλωσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Ορέστης Ανδρεαδάκης, σε συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση του προγράμματος.

Δεκατέσσερις ταινίες από διάφορες χώρες του κόσμου συμμετέχουν στο διαγωνιστικό, διεκδικώντας τη Χρυσή Αθηνά. Ανάμεσά τους το Ηφαίστειο του Ρούναρ Ρούναρσον, πολυβραβευμένου μικρομηκά που δοκιμάζει τις δυνάμεις του στη μεγάλου μήκους ταινία, το Gandu από την Ινδία, το Υποβρύχιο (μια ιστορία ενηλικίωσης από τη Βρετανία και το Αγάπη, μία ταινία στην παράδοση του 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος και του πρόσφατου Moon.

Συνολικά 15 ταινίες (εντός και εκτός συναγωνισμού) θα προβληθούν στο τμήμα Μουσική και Φιλμ, ανάμεσά τους το Michel Petrucciani για τον (ύψους 90 εκατοστών) πιανίστα-φαινόμενο της τζαζ, το Mama Africa και το Ανοιχτά Μικρόφωνα για την ελληνική χιπ χοπ σκηνή. Εκτός συναγωνισμού θα προβληθεί το Σκοτώνοντας τον Μπόνο, μία ταινία για το πως ο τραγουδιστής των U2 καταφέρνει να γίνει πιο διάσημος από τους –επίσης μουσικούς- αδελφούς του και το διάρκειας 210 λεπτών ντοκιμαντέρ-φόρο τιμής του Μάρτιν Σκορτσέζε στον Τζορτζ Χάρισον των Μπιτλς.

Το Φεστιβάλ συμπληρώνεται με το Πανόραμα, τα ντοκιμαντέρ (ξεχωρίζει το Σέννα για τον αδικοχαμένο πιλότο της Φόρμουλα 1 και το πρωτότυπο Life in A Day), το τμήμα Μετά τα Μεσάνυχτα, με πέντε ταινίες επιλεγμένες από τον σκηνοθέτη Γιώργο Νούσια, ειδικές προβολές και το τμήμα Σινεμά στα Όρια. Το τελευταίο ο κ. Ανδρεαδάκης το χαρακτήρισε ως «εργαστήριο του κινηματογράφου» από όπου προκύπτουν όλες οι τελευταίες τάσεις, ακόμα και του Χόλιγουντ.

Πρεμιέρες γνωστών ταινιών (όπως το We Need to Talk About Kevin, του Ύποπτη Συνωμοσίας, του Drive και της ταινίας Αι Ειδοί του Μαρτίου) θα προβληθούν στη διάρκεια του Φεστιβάλ, όπως και 13 ελληνικές ταινίες, ενώ θα δοθεί βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου Έλληνα σκηνοθέτη, πρωτοεμφανιζόμενης και πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού.

Αφιερώματα

Το Φεστιβάλ διοργανώνει και φέτος πλήθος αφιερωμάτων. Δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του σπουδαίου Ολλανδού ντοκιμαντερίστα, Γιόχα φαν ντερ Κέεκεν, το έργο του προβάλλεται στις Νύχτες Πρεμιέρας Conn-X.

Αφιέρωμα διοργανώνεται και στον Ιάπωνα κινηματογραφιστή Γιασούζο Μασουμούρα, πρωτοπόρο του ιαπωνικού νέου κύματος με περίπου 60 ταινίες στο ενεργητικό του.

Το «Kafka Zone» περιλαμβάνει ταινίες που είτε βασίζονται σε έργα του Κάφκα, είτε αφορούν θέματα που απασχόλησαν τον συγγραφέα, είτε εκπέμπουν μια «καφκική ατμόσφαιρα» χωρίς να έχουν σχέση με το έργο του. Αφορμή για το αφιέρωμα στάθηκε η έκθεση «Investigations of a Dog» που διοργανώνει το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ. Στο αφιέρωμα θα προβληθούν από γνωστές μεγάλου μήκους –όπως η Δίκη του Όρσον Γουέλς-, μέχρι κινούμενα σχέδια.

Πέρυσι ήταν οι Τρύπες. Φέτος το Φεστιβάλ διοργανώνει αφιέρωμα στην έννοια του déjà-vu, συγκεντρώνοντας 16 μικρού μήκους ταινίες και χωρίζοντάς τες σε επτά κεφάλαια που έχουν σχέση με την έννοια αυτού που επιστρέφει ή αυτού που γίνεται ξανά. Ανάμεσά τους και το πρωτοποριακό φιλμ Annabelle Butterfly Dance 1, γυρισμένο πριν από την επίσημη εμφάνιση του κινηματογράφου.

Το αφιέρωμα στη Νορβηγία ξεκίνησε πριν τις πρόσφατες αιματηρές επιθέσεις στη χώρα. Μετά την επίθεση που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες άτομα, σχεδιάστηκε ξανά, θέλοντας, σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ- να απαντήσει στο γιατί έγινε αυτό που έγινε και να δείξει τον «τρόμο που επικρατεί κάτω από μία πλούσια κοινωνία».

Ταινία έναρξης του Φεστιβάλ είναι το The Artist του Μ.Χαζαναβίσιους που ενθουσίασε στο πρόσφατο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ η αυλαία πέφτει με την ιρανική ταινία Ένας Χωρισμός.

Το εισιτήριο παραμένει στα έξι ευρώ, ενώ διοργανώνονται και πρωινές δημοσιογραφικές προβολές (ανοιχτές για το κοινό) με εισιτήριο τέσσερα ευρώ. Παράλληλα, θα δοθούν και 1.500 προσκλήσεις σε ανέργους.

Οι ταινίες θα προβάλλονται στους κινηματογράφους Αττικόν, Απόλλων, Δαναός 1 και 2 και Άστορ.

Αγγελική Στελλάκη - Newsroom ΔΟΛ

Ημέρες Ιαπωνικού Κινηματογράφου από τις 15 Σεπτεμβρίου στην Ταινιοθήκη

Επτά χαρακτηριστικές ταινίες, που σημάδεψαν τον παλιό και το νέο ιαπωνικό κινηματογράφο, θα προβληθούν στις «Ημέρες Ιαπωνικού Κινηματογράφου», ένα αφιέρωμα που διοργανώνει από τις 15 έως τις 17 Σεπτεμβρίου η Ταινιοθήκη της Ελλάδας, σε συνεργασία με την πρεσβεία της Ιαπωνίας.

Στις ταινίες «Σημείο Βρασμού», «Κόκκινο Μαντήλι» και «Βίαιος Μπάτσος», κλέφτες κι αστυνόμοι, γκάνγκστερ και συμμορίες, αναδεικνύουν το αστυνομικό σινεμά που αγαπούν ιδιαίτερα οι Ιάπωνες.

Η αναζήτηση της ταυτότητας των νέων ανθρώπων και η πορεία τους στη μεταπολεμική Ιαπωνία, καθώς και οι αλλαγές που στις κοινωνικές και πολιτιστικές δομές της μετά την ήττα της στον πόλεμο, επηρέασαν την καθημερινότητα του ιαπωνικού λαού και αποτυπώνονται στις ταινίες «Οι θερμές πηγές του Ακίτσου» και «Ο άνθρωπος που σήκωσε καταιγίδα».

Οι τοπικές παραδόσεις εμπλέκονται με την σύγχρονη ζωή στην ταινία «Η μπαλάντα του Ναραγιάμα», μια ταινία ύμνο για τη ζωή, γεμάτη λυρισμό και ποίηση.

Τέλος, μια κωμωδία που εμπεριέχει λίγο από όλα τα παραπάνω είδη είναι το «Θα πάρετε κάτι;» του Τακέσι Κιτάνο, πολύ γνωστού σκηνοθέτη και σεναριογράφου, ο οποίος υπογράφει και άλλες δύο ταινίες του αφιερώματος («Βίαιος Μπάτσος» και «Σημείο Βρασμού»).

Η είσοδος στο αφιέρωμα είναι ελεύθερη αλλά ο αριθμός θέσεων περιορισμένος.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τετάρτη 07/09/2011 - Ταινίες στην ελληνική TV

22:00	Θανάσιμη καταδίωξη	Star	Περιπέτεια
22:00	Μην ξαναγυρίσεις	ΕΤ1	Ξένη ταινία
23:00	Οι ταραγμενοι ήρωες	Σπορ+	Δράμα
23:30	Υποψίες	Πρίσμα+	Ξένη ταινία
00:30	Αδιέξοδο	Σπορ+	Δράμα
00:30	Ακολουθώντας την Έιμι	ΝΕΤ	Αισθηματική κομεντί
01:45	Ξενή ταινία	Alter	Ξένη ταινία
02:15	Η ανάκριση	Star	Ξένη ταινία
02:30	Ώρα μηδέν	ΝΕΤ	Ξένη ταινία

Ελεύθερος Τύπος - Κυριακή 11/09/2011

Και το Hollywood στο στόχαστρο των Anonymous

Ένα παρακλάδι της διαβόητης ομάδας hackers Anonymous ανακοίνωσε ότι στρέφει την προσοχή τους στους αστέρες της show biz. Κι όπως όλοι γνωρίζουμε, όταν οι Anonymous στρέφουν την προσοχή τους σε ένα χώρο, αυτό μόνο πανικό προκαλεί στους άμεσα εμπλεκόμενους.

Οι hackers εμφανίζονται αποφασισμένοι να βγάλουν στη φόρα τα "άπλυτα" πολλών ηθοποιών και τραγουδιστών. Η αναζήτηση στοιχείων περιλαμβάνει γυμνές φωτογραφίες, προσωπικά email, σενάρια που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ακόμα και άλλα πολλά.

Η αρχή έχει ήδη γίνει με τον Tom Cruise, τον Gerald Butler και τη Miley Cyrus. Οι έως τώρα αποκαλύψεις δεν περιλαμβάνουν κάτι σκανδαλώδες και περιορίζονται σε δημοσιοποίηση διευθύνσεων email και σενάρια από ταινίες που πρόκειται να βγουν στις αίθουσες μέσα στο επόμενο διάστημα. Είναι, όμως, θέμα χρόνου να δούμε και πιο "πικάντικα" προσωπικά δεδομένα.

Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων πολλών ηθοποιών και τραγουδιστών αρνούνται κατηγορηματικά να πουν το παραμικρό, τηρώντας προφανώς στάση αναμονής εν όψει των φημολογούμενων αποκαλύψεων. Είμαστε βέβαιοι ότι κάποιοι στο Hollywood έχουν χάσει τον ύπνο τους.

tromaktiko

Loewe Pivot TV - 2 σε 1 !

Η κυρίως τηλεόραση και το «παράθυρο» στα social media. Η νέα τηλεόραση της Loewe πάει το θέμα της αμφίδρομης τηλεόρασης έτη μπροστά. Στο παράδειγμα εδώ παρακολουθούμε αγώνα αυτοκινήτων και ταυτόχρονα διαβάζουμε το βιογραφικό του οδηγού. Web και TV μαζί.

Στη μια οθόνη μπορείς να βλέπεις το αγαπημένο σου κανάλι και στην άλλη να κάνεις tweets με τους φίλους σου σχολιάζοντας τα δρώμενα.

Μπορείς να παίζεις games στη μεγάλη και να βλέπεις τα στατιστικά στη μικρή ή απλά να παρακολουθείς χρηματιστήριο στη μικρή ενώ στη μεγάλη να βλέπεις CNBC.

ΟΙ τηλεοράσεις γίνονται κοινωνικές και παντρεύουν τη παραδοσιακή τηλεόραση με τα σύγχρονα media και τα social media.

Kεραία RF και δίκτυο LAN μαζί!

fullhd

Sony SMP-N200 Network Media Player

Μετατρέπει με ευκολία κάθε TV σε Internet TV, προβαίνει σε Online Streaming ταινιών, μουσικής και άλλου περιεχόμενο σε HD και Αναπαράγει περιεχόμενο από άλλες συσκευές μέσω του ενσωματωμένου Wi‑Fi ή της θύρας USB.

Ο Network Media Playe rSMP-N200 μετατρέπει κάθε τηλεόραση σε Internet TV, με την οποία μπορείτε να αρχίσετε να εξερευνάτε έναν ολόκληρο καινούργιο κόσμο.

Ανοίξτε την τηλεόρασή σας και τα μάτια σας στο καλύτερο κομμάτι του διαδικτύου. Μπορείτε να δείτε τηλεοπτικές εκπομπές που χάσατε, να επισκεφθείτε αγαπημένους σας ιστοτόπους με τη χρήση του web browser, να ενημερώστε τη σελίδα σας στο Facebook ενώ βλέπετε τηλεόραση, ή να απολαύστε ακόμη και ταινίες ή σπορ σε 3D [Εάν η τηλεόραση σας είναι 3D].

Mπορείτε επίσης να έχετε πρόσβαση στην ψυχαγωγία από οποιοδήποτε σημείο μέσα στο σπίτι. Να συνδεθείτε και να αναπαράγετε περιεχόμενο μέσω USB ή Wi-Fi, να απολαύστε φωτογραφίες, ταινίες και μουσική από ένα PC, από το laptop ή άλλες συσκευές συμβατές με το πρωτόκολλο DLNA.

Network Media Player SMP-N200

• Ενσωματωμένο Wi-Fi για εύκολη σύνδεση με το διαδίκτυο και το ασύρματο οικιακό σας δίκτυο
• Online κανάλια και υπηρεσίες από την πλατφόρμα Sony Entertainment Network
• Κατέβασμα (streaming) ταινιών και περιεχομένου 3D
• Καλύτερη ποιότητα on line βίντεο με τη λειτουργία Internet Picture Enhancer
• Αναβάθμιση εικόνας σε ποιότητα «nearHD» με την τεχνολογία Precision Cinema HD Upscaling
• Επισκεφθείτε διαδικτυακούς τόπους και περιηγηθείτε στο διαδίκτυο με τη χρήση (δεν υποστηρίζεται προβολή ενσωματωμένου (embedded) βίντεο ή μουσικής)
• Μοιραστείτε προσωπικό σας περιεχόμενο μέσω USB, περιλαμβανομένων εξωτερικών σκληρών δίσκων
• Εύκολη αναπαραγωγή μέσω USB, με υποστήριξη φορμά αρχείων HD
• Συμβατό με πρωτόκολλο DLNA γιαμεταφορά αρχείων βίντεο, ήχου και εικόνας
• Έξοδος component video HDMI, καi έξοδοι composite video για σύνδεση με όλους τους τύπους τηλεόρασης
• Δωρεάν μικροεφαρμογή για iPhone, iPodTouch, Android smartphone ή Sony Tablet για χρήση τους ως τηλεχειριστήριοTV
• Μεταφέρετε περιεχόμενο media από το Sony Tablet στο SMP-N200 με την κίνηση ενός δακτύλου
• Χρόνος ενεργοποίησης μόλις 3 δευτερόλεπτα, σε λειτουργία QuickStart
• Εύκολη περιήγηση με την μπάρα πλοήγησης XrossMediaBar

fullhd

68ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας. - Χιούμορ από Αμερική, συγκίνηση από Χονγκ Κονγκ

Με μια ανεξάρτητη, διανθισμένη με χιούμορ αμερικανική ταινία, το «Dark Horse» του Τοντ Σόλοντζ, και μια δοσμένη με ανθρωπιά και συγκίνηση από το Χονγκ Κονγκ, «Μια απλή ζωή» της Αν Χούι, συνεχίστηκε χθες, μέρα βροχερή, το 68ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας.

Ενώ στο Λίντο δεν έπαψαν να καταφθάνουν προσωπικότητες του χώρου, ανάμεσά τους οι ηθοποιοί Γουίλεμ Νταφόε, Ρούτγκερ Χάουερ, Ιρέν Ζακόμπ, Γκάρι Ολντμαν, και οι σκηνοθέτες Γουίλιαμ Φρίντκιν, Αντρεα Αρνολντ, Εϊμπελ Φεράρα και Ερμάνο Ολμι.

Γνωστός ως ένας από τους Αμερικανούς σκηνοθέτες του ανεξάρτητου κινηματογράφου, με μαύρες κωμωδίες και θέματα που αφορούν περιθωριακούς και αποτυχημένους, ο Τοντ Σόλοντζ (Happiness) επιστρέφει φέτος με την ταινία «Dark Horse». Μια κωμωδία δοσμένη με την ίδια ειρωνεία (αν και με λιγότερο μαύρο χιούμορ) και τον ίδιο γρήγορο ρυθμό που συναντάμε και σε όλες τις ταινίες του.

Ατμόσσφαιρα

Πρωταγωνιστής είναι ένας 30χρονος νέος, που ζει ακόμη με τους γονείς του (τους ερμηνεύουν με μπρίο ο Κρίστοφερ Γουόκεν και η Μία Φάροου), ένας στην πραγματικότητα loser, ανίκανος να κάνει κάτι στη ζωή του, που διανοητικά έχει παραμείνει έφηβος. Ωσπου ερωτεύεται μια γυναίκα, κάπως καταθλιπτική, που δείχνει να περνάει παρόμοια προβλήματα μ' αυτόν. Ο νέος ελπίζει πως μ' αυτήν θ' αλλάξει η ζωή του.

Εκτός από τη δημιουργία μιας φανταστικής ατμόσφαιρας (σε έξυπνα στημένες σκηνές, όπου ο ήρωας αναμιγνύει την πραγματικότητα με τη φαντασία), στην επιτυχία της ταινίας συμβάλλουν και οι ερμηνείες των ηθοποιών, μ' επικεφαλής τον Τζάστιν Μπάρθα στο ρόλο του συμπαθητικού αντι-ήρωα.

Αληθινή αγάπη

Στην ταινία της «Μια απλή ζωή», η Κινέζα σκηνοθέτρια Αν Χούι καταπιάνεται με την ιστορία της Τάο, μιας οικιακής βοηθού και ταυτόχρονα γκουβερνάντας για 60 χρόνια στο σπίτι μιας οικογένειας, που, όταν παθαίνει έμφραγμα και μένει ημιπαράλυτη, ζητεί από το αφεντικό της, τον Ρότζερ, παραγωγό κινηματογράφου, να την πάει σε οίκο ευγηρίας, όπου γνωρίζεται με διάφορα άλλα πρόσωπα. Οι συνθήκες όμως στον οίκο ευγηρίας δεν είναι οι καλύτερες και, όταν η μητέρα του Ρότζερ επιστρέφει από την Καλιφόρνια, όπου ζει, αποφασίζει να νοικιάσει ένα διαμέρισμα για να μπορέσει να ζήσει ήρεμα η Τάο τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

«Σπάνια ταινίες από το Χονγκ Κονγκ καταπιάνονται με τα προβλήματα των ηλικιωμένων ανθρώπων», ανέφερε η σκηνοθέτρια. «Τα γηρατειά είναι παγκόσμιο θέμα και ήθελα με την ταινία μου αυτή να δείξω πως οι Κινέζοι αντιμετωπίζουν τους ηλικιωμένους διαφορετικά από ό,τι οι άνθρωποι του δυτικού πολιτισμού... Οι γέροντες μπορεί να έχουν χάσει τα νιάτα τους, αλλά ακόμη αναζητούν αυτό που όλοι θέλουμε - την αγάπη από τους άλλους, την αληθινή και απλή αγάπη».

Η ταινία βασίστηκε σε μια αληθινή ιστορία. Το αφεντικό της συγκεκριμένης γυναίκας είναι σήμερα βετεράνος παραγωγός κινηματογράφου. Είναι δοσμένη μ' ένα καθαρά ρεαλιστικό στιλ, με τη Χούι να πλησιάζει τα πρόσωπά της με στοργή και να καταγράφει με λεπτομέρεια τα αισθήματά τους. Πρόκειται για μια δημιουργία δοσμένη με λυρισμό και ανθρωπιά και με μια εξαιρετική ερμηνεία της Ντεανί Ιπ.

Η όγδοη κινηματογραφική διασκευή έργου του Τζον Λε Καρέ, «Tinker, Tailor, Soldier, Spy», από τον γνωστό Σουηδό σκηνοθέτη Τόμας Αλφρεντσον («Ασε το κακό να μπει»), καταγράφει μια κατασκοπευτική ιστορία που εκτυλίσσεται το 1973, περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, με ήρωες Βρετανούς μυστικούς πράκτορες και πρωταγωνιστές γνωστούς ηθοποιούς (Τζον Χερτ, Κόλιν Φερθ, Γκάρι Ολντμαν, Κιάραν Χάιντς κ.ά.). Ο Αλφρεντσον έφτιαξε ένα αρκετά σφιχτοδεμένο θρίλερ, όπου εκτός από την καλοστημένη δράση, προσπαθεί να καταγράψει και σε κάποιο βάθος ορισμένα από τα πρόσωπα.

enet

Σκοτσέζικο ντους από τους κριτικούς στον Λάνθιμο

Ας κρατήσουμε την ψυχραιμία μας για την τύχη της ελληνικής ταινίας «Αλπεις» του Γιώργου Λάνθιμου, που κατάφερε και πάλι να γίνει το talk of the festival, με το ανορθόδοξο στόρι του (που υπογράφει με τον Ευθύμη Φιλίππου), για μια παράξενη ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι αναλαμβάνουν, έναντι αμοιβής, για να ανακουφίσουν διάφορους πενθούντες, να υποδυθούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Οι πρώτες κριτικές για την ταινία δείχνουν ότι για άλλη μία φορά οι «Αλπεις» δίχασαν τους επαγγελματίες. Αν και στην πλειονότητά τους τα πρώτα σχόλια είναι θετικά, τα αρνητικά στάζουν φαρμάκι. Οσο για το πώς αντέδρασε ή θα αντιδράσει το κοινό όταν η ταινία βγει στις αίθουσες, αυτό θα είναι μια άλλη υπόθεση.

Ο έγκυρος κριτικός της «Γκάρντιαν», Γιαν Μπρουκς, έβαλε στις «Αλπεις» τέσσερα στα πέντε αστεράκια, όσα έδωσε και στο «Shame» του συμπατριώτη του, Στιβ ΜακΚουίν, αλλά και στο «Μακελειό» του βετεράνου Ρομάν Πολάνσκι. «Είναι εύκολο», γράφει ο Μπρουκς, «να χαθείς στις "Αλπεις", μια ανέκφραστη ιστορία φαντασμάτων όλων των ειδών από τον μεγαλοφυή Ελληνα σκηνοθέτη, Γιώργο Λάνθιμο. Ακόμα και ο τίτλος λειτουργεί ως ένα είδος αντιπερισπασμού. Αλλά με το που σβήσουν τα φώτα, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση παροξυσμού, χωρίς χάρτη, σε ένα τοπίο που δεν είναι απόκρημνο και χιονισμένο αλλά επίπεδο και μαύρο. Αλλά ακολουθήστε τον σκηνοθέτη. Αφήστε τον να σας σύρει από τη μύτη. Ο Λάνθιμος ξέρει πολύ καλά πού πηγαίνει».

Την άποψή του δεν συμμερίζεται ο έτερος δημοσιογράφος της βρετανικής εφημερίδας, Μαρκ Μπράουν. Εγραψε στο Τουίτερ του: «Μόλις είδα τις Αλπεις. Θέλω να πνιγώ στα κανάλια της Βενετίας».

Το «Χόλιγουντ Ρεπόρτερ», πάλι, μιλάει για μια «καυστική ταινία, τόσο περίεργη και ελλειπτική όσο ο "Κυνόδοντας" με μια ανεξήγητη δύναμη να παρασύρει τον θεατή στο ερμητικό δίκτυο των ανθρώπινων σχέσεων» και χαρακτηρίζει τις «Αλπεις» ως ένα «έξοχο δείγμα του σινεμά του παραλόγου».

Παράλογες, όμως, θα έβρισκε τις παραπάνω θετικές κριτικές ο Πάολο Μερεγκέτι της «Κοριέρε ντελα Σέρα», ο οποίος αποκάλεσε την ταινία του Λάνθιμου «το ούφο της Μόστρα». «Η ταινία», γράφει, «έχει ελλειπτικό στιλ, εξηγεί ελάχιστα και προκαλεί πολύ. Εχει μεγάλη δόση μισανθρωπίας που βγαίνει σε κάθε σκηνή και είναι στα όρια του ανεκτού. Αφήνει τον θεατή με αμφιβολίες και ερωτήματα. Ενοχλεί και απωθεί. Ενας Γάλλος το αποκάλεσε, ορθώς, "αυτιστικό φιλμ"».

Το περιοδικό «Variety», παρόλο που υποστηρίζει ότι η νέα ταινία είναι λιγότερο καινοτόμα από τον «Κυνόδοντα», βρίσκει εξαιρετικό το σενάριο, το μοντάζ και κάθε τεχνική λεπτομέρεια και καταλήγει ότι «προσφέρει ένα συναρπαστικό μίγμα παράξενων συμβάντων, ανθρωπολογικών και φροϋδικών διαισθήσεων για τα ανθρώπινα είδη και τη σύγχρονη κοινωνία, και ένα ιδιαίτερα παράξενο χιούμορ». Ενώ το σάιτ «indiwire» βάζει τίτλο στην κριτική «Αλλη μια μοναδική και εκπληκτική ταινία από τον Λάνθιμο».

Λογικό ήταν οι ξένοι κριτικοί να περίμεναν πώς και πώς τη νέα ταινία του Λάνθιμου, που κατάφερε με τον «Κυνόδοντα» να βάλει δυναμικά το ελληνικό σινεμά στο παιχνίδι της κινηματογραφικής βιομηχανίας, παρέα βέβαια και με άλλους σκηνοθέτες της γενιάς του.

Σίγουρα θα ξεφυτρώσουν κι άλλες αρνητικές κριτικές για την ταινία, όπως βέβαια και θετικές. Θα διαβάσουμε πολλά ακόμα σχόλια που θα είναι ή του ύψους ή του βάθους. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν έγινε και με τον «Κυνόδοντα»; Αλλοι μιλούσαν για αριστούργημα και άλλοι δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν. Κι όμως, ο «Κυνόδοντας» διέψευσε τους επικριτές του και έφτασε μέχρι τα «Οσκαρ», έπειτα από μια ήδη αξιοζήλευτη πορεία στο εξωτερικό.

enet

Mουσικό - εικαστικό φεστιβάλ «Reworks» Θεσσαλονίκης

60 συγκροτήματα, 30 εικαστικοί στο Φεστιβάλ Reworks.

Στην 7η θέση των καλύτερων μουσικών φεστιβάλ παγκοσμίως κατατάσσει το «Reworks» ο έγκυρος μουσικός οδηγός «RA» Ετσι, κατατάσσεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στην έβδομη θέση των καλύτερων φεστιβάλ μουσικής του κόσμου, σύμφωνα με τον έγκυρο βρετανο-γερμανικό μουσικό οδηγό «RA».

Η βρετανική «Sunday Telegraph» το περιλαμβάνει στα τρία προτεινόμενα events παγκοσμίως για το μήνα Σεπτέμβριο, ενώ παρουσιάσεις του φεστιβάλ έχουν κάνει το «Cine Traveller» και το «Dj magazine». Πέρσι το φεστιβάλ παρακολούθησαν 6.000 θεατές, εκ των οποίων οι 2.000 ήταν από το εξωτερικό και από χώρες όπως οι Βρετανία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και χώρες των Βαλκανίων, Σκόπια, Βουλγαρία, Τουρκία, Σερβία, Ρουμανία.

Ξεκίνησε το 2005, ως μια προσπάθεια κάποιων νέων ανθρώπων να παρουσιάσουν ό,τι καινούργιο συμβαίνει στη μουσική. Από Ελληνες djs, live performers, techno, house, electro, disco, funk, soul, freestyle, trip hop, hip hop, ambient, IDM, μέχρι abstract electronica μέσα από live και dj εμφανίσεις, συνδυασμένα με εγκαταστάσεις, εκθέσεις και visual works.

Για 7η χρονιά

Φέτος το «Reworks» διοργανώνεται για 7η συνεχή χρονιά στο πρώην βιομηχανικό συγκρότημα, νυν πολυχώρο «ΒΙΛΚΑ», στις 16 και 17 Σεπτεμβρίου, και περιλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά στα «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης. Θα παρουσιαστούν 60 συγκροτήματα, 30 εικαστικοί καλλιτέχνες, θα υπάρχουν 4 σκηνές, εικαστικοί χώροι, και αναμένεται να το παρακολουθήσουν όπως πάντα χιλιάδες. Φέτος οι καλλιτέχνες προέρχονται από ΗΠΑ, Ιταλία, Γερμανία, Καναδά, Μεγάλη Βρετανία, Ισραήλ, Σκόπια, Αυστρία, Ελβετία, Ολλανδία, Φινλανδία, Γαλλία και από αλλού.

«Κάθε χρόνο προσπαθούμε να παρουσιάζουμε ό,τι πιο καινούργιο και φρέσκο υπάρχει στο χώρο της μουσικής και στα εικαστικά», λέει ο εκ των διοργανωτών Τάσος Διόλατζης. Η προσπάθεια ξεκίνησε το 2005. «Είχαμε διακρίνει τότε ότι υπήρχε ένα πολύ μεγάλο κενό πανελλήνια σε κάτι τέτοιο. Δεν υπήρχε ένα φεστιβάλ το οποίο να παρουσιάζει νέα πράγματα. Και κυρίως στη Θεσσαλονίκη. Αισθανθήκαμε ότι κάτι έπρεπε να γίνει για να αλλάξει αυτή η κατάσταση και ξεκινήσαμε το "Reworks", θέλοντας να αλλάξουμε λιγάκι το χάρτη. Να βάλουμε λίγο τη Θεσσαλονίκη και πανευρωπαϊκά στο μουσικό χάρτη», τονίζει. Ο χώρος παραμένει η «ΒΙΛΚΑ», όπου καταλαμβάνεται και το τελευταίο της τετραγωνικό εκαστοστό.

Το φεστιβάλ ξεκινά την Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου. Οι πόρτες ανοίγουν στις 9 το βράδυ, διαρκεί μέχρι το πρωί του Σαββάτου, σταματά και ξανανοίγουν οι πόρτες πάλι το Σάββατο στις 9 το βράδυ μέχρι το πρωί της Κυριακής. Φέτος στήνονται και 2 εικαστικά έργα μέσα στην πόλη. Το ένα στην πλατεία Αριστοτέλους και το άλλο στη συμβολή των πεζόδρομων Ικτίνου και Ζεύξιδος.

Το κόστος της διοργάνωσης είναι υψηλό, αλλά οι διοργανωτές έχουν βρει τη συνταγή να μην εξαρτώνται από επιχορηγήσεις. «Ο προϋπολογισμός είναι σχεδόν όσο ολόκληρος ο προϋπολογισμός των φετινών "Δημητρίων".

»Εχουμε υποστήριξη από ιδιωτικούς φορείς, από ξένους φορείς, όπως το Ινστιτούτο Γκέτε, και από έναν ακόμη φορέα από τη Γερμανία, που έχει στόχο να προβάλει το έργο Γερμανών καλλιτεχνών, αλλά υποστηρίζουν το "Reworks" γιατί βρίσκουν πάνω σ' αυτό μια υπεύθυνη πλατφόρμα προβολής των καλλιτεχνών της χώρας τους», λέει ο Τ. Διόλατζης.

Και δεν σταματούν εκεί. Δημιουργούν παρόμοιες συνεργασίες και με άλλες χώρες. «Του χρόνου θα γίνουν ακόμη μεγαλύτερες, απ' ό,τι μας έχουν υποσχεθεί. Αυτός είναι και ο λόγος που το "Reworks" εξακολουθεί να υπάρχει. Γι' αυτό αναπτύξαμε τρόπους να είναι το φεστιβάλ βιώσιμο, χωρίς να εξαρτάται από εύκολα χρήματα», τονίζει.

enet

The Avengers (2012) Set Videos

Dream House (2011) New Poster

Το Βήμα - Κυριακή 11/09/2011

Καμια γυναίκα συγγραφέας μέχρι σήμερα δεν εξερεύνησε και δεν ύμνησε τη σεξουαλικότητα και τον αισθησιασμό τόσο άμεσα, τόσο αυθόρμητα.

Με ρίζες στην ευρωπαϊκή παράδοση τεσσάρων χιλιάδων χρόνων ερωτικής λογοτεχνίας -από τη Σαπφώ και τον Λουκιανό μέχρι τον Σαντ και τον Ντ. Χ. Λόρενς- η Αναΐς Νιν ανύψωσε την πενιχρή αμερικανική παράδοση του είδους δημιουργώντας ταυτόχρονα μια γυναικεία διάλεκτο συμβόλων (αλλά και ρεαλισμού) για τον έρωτα και τον ερωτισμό.

Τα "Ερωτικά" περιλαμβάνουν δύο κορυφαία έργα της Νιν, τις συλλογές διηγημάτων "Τρίγωνο της Αφροδίτης" και "Μικρά πουλιά", γραμμένα το 1940.

MAZI

Oλα τα βιβλια δημοτικου γυμνασιου λυκειου σε 1 cd rom

Τρίτη 06/09/2011 - Ταινίες στην ελληνική TV

22:00	Demolition man	Star	Ξένη ταινία
23:00	Οικογένεια Παπαδοπούλου	ΕΤ3	Κωμωδία
23:00	Καζανόβα	Σπορ+	Ξένη ταινία
23:30	Ο επαρχιώτης	Πρίσμα+	Ξένη ταινία
00:30	Το ευλογημένο παιδί	ΝΕΤ	Θρίλερ
00:45	Overdrive	Σπορ+	Περιπέτεια
01:45	Ξενή ταινία	Alter	Ξένη ταινία
02:30	Η αγάπη δίνει ελπιδα	Star	Αισθηματική κομεντί
02:30	Ο χορός των δολοφόνων	ΝΕΤ	Περιπέτεια

Paranormal Xperience 3D (2011) Poster